Εργατική Πρωταπριλιά!
Πρωτομαγιά. Πρώτη Μαΐου. Ημέρα αργίας, ημέρα να πιάσουμε τον Μάη, ημέρα να σαπίσουμε κοιμηθούμε λίγο παραπάνω.
Το στόρυ για το τι έγινε αρκετά χρόνια πριν, λίγο-πολύ το γνωρίζετε. Σικάγο, USA, εργατική τάξη, σκληρή μάχη, μπλα μπλα μπλα, αργία για την καθιέρωση του 8ωρου, μπάτσοι σκοτώνουν διαδηλωτές για ποικιλία, μπλα μπλα μπλα.
Αναρωτηθήκατε ποτέ όμως γιατί αποφασίστηκε εκείνη η (κοκκινοβαμμένη αιματοβαμμένη) αργία την 1η του Μάη; Για μία ακόμα φορά έχω την απάντηση σε ένα ερώτημα που βασανίζει εκατομμύρια κόσμο τόσους και τόσους.

Η Πρωτομαγιά έγινε την 1η Μαΐου καθαρά για λόγους marketing.
Αράξτε γύρω από το τζάκι, καθώς έχω να σας διηγηθώ μια ιστορία. Την ιστορία της “Εργατικής Πρωταπριλιάς”
Μαζευτήκανε, λοιπόν που λέτε όλοι οι εργατοπατέρες της Δύσης, τα πιο ροζιασμένα χέρια της φάμπρικας, σε κάποιο κονάκι σπίτι για να συζητήσουνε για την μεγάλη απεργία. Δύο λέξεις που ήταν απαγορευμένες μέχρι τότε. Δύο λέξεις που οι λίγοι του τις γνωρίζανε θα τις απαρνιόντουσαν ακόμα και με αντάλλαγμα τον θάνατο. Έπρεπε λοιπόν να βρουν μια μέρα για να γίνει αυτό το μεγάλο event. Μια μέρα με κύρος, μια μέρα που θα έμενε στην ιστορία.
Γρήγορα αποφασίστηκε πως σίγουρα θα έπρεπε να ήταν η πρώτη μέρα κάποιου μήνα. Γιατί έτσι ακούγεται πιο ‘επίσημο΄. Ο πρώτος και ο καλύτερος, το νούμερο ένα, η αρχή, η αφετηρία, ένα νέο ξεκίνημα. Πράγματα συμβολικά δηλαδή.
Ναι, αλλά, ποιου μήνα;
- Ο Ιανουάριος απορρίφθηκε αμέσως. Πρωτοχρονιά; Οι άνθρωποι είναι στα σπίτια τους περιμένοντας τον Άγιο Βασίλη. Δεν είναι μέρα για διαδηλώσεις..
- Επίσης, απορρίφθηκαν όλοι οι μήνες του καλοκαιριού. Πρωτιουνιά, πρωτιουλιά, πρωταυγουστιά. Ακούγονται χάλια και μάλιστα το τελευταίο και λίγο πούστικο. Καθόλου εύηχοι.
- Πρωταπριλιά; Is this a joke? Κανείς δε θα τους έπαιρνε σε σοβαρά. Ever. “Εργατική Πρωταπριλιά; Are you kidding me? Get the fuck outta here”.
- “Πρωτομαγιά”. Πρωτομαγιά. Χμμμ, δεν ακούγεται άσχημο όσο τα υπόλοιπα. Και σίγουρα καλύτερο από τα Πρωτοσεπτεμβριά, Πρωτοοκτωβριά κ.τ.λ.
Και έτσι λοιπόν αγαπημένα μου παιδιά, καταλήξανε στην πρωτομαγιά που όλοι ξέρουμε και εμπιστευόματε.
Park it like a lady
§ Γυναίκες και παρκάρισμα. § Παρκάρισμα και γυναίκες. §
Μια σχέση που έχει περάσει από 40 κύματα, και έχει εμπνεύσει γενιές και γενιές δύο γενιές ανθρώπων τουλάχιστον, προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσουν τα μυστικά αυτής της σχέσης.
Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφεί, πράγματα του στυλ ότι ο εγκέφαλος των γυναικών επεξεργάζεται διαφορετικά από τους άντρες την ιδέα του χώρου, άλλοι (κακοί) λένε ότι απλά δε ξέρουν να οδηγούν, και γενικά χίλιες μύριες θεωρίες.
Σαν ενεργός πολίτης που είμαι (not) δε θα μπορούσα να παραμείνω αμέτοχος και να μη συνεισφέρω τα 2 σεντς μου πάνω σε αυτό το φλέγον θέμα ειδικά μετά από όλη αυτή την περισυλλογή που έκανα (2 λεπτά της ζωής μου που χάθηκαν ανεπιστρεπτί).
Η αλήθεια είναι ότι βλέπουνε το δέντρο και όχι το δάσος. Προσπαθούν να γράψουν στο διάστημα με ειδικά-κατασκευασμένο στυλό αντί για μολύβι. It’s Ocam’s razor all over again. Η σωστή λύση είναι η απλούστερη.
Οι γυναίκες είναι πλάσματα που μοχθούν για την εμφάνιση τους. Μπορεί η μέρα τους να πηγαίνει σκατά χάλια, αλλά ένα τυχαίο κοπλιμέντο στο δρόμο για την εμφάνιση τους τις κάνει να αισθάνονται βασίλισσες.
Η ιδέα της όμορφης γυναίκας είναι βαθιά ριζωμένη στο είναι τους. (Όπως και άλλη μια αντίστοιχη και εξαιρετικά επαναστατική ιδέα που έχω – more on that later). Θέλουν να είναι όμορφες και το αγαπημένο όσο και απαραίτητο αξεσουάρ τους είναι φυσικά ο καθρέπτης.
Όταν κοιτάζονται σε αυτόν (και ειδικότερα αν τους αρέσει αυτό που βλέπουν) ο υπόλοιπος κόσμος δεν υπάρχει για αυτές.
Καταλάβατε που το πάω; Όχι;!; Για να παρκάρεις χρησιμοποιείς τον καθρέπτη. Now, do your math!
You know, somebody actually complimented me on my driving today. They left a little note on the windscreen, it said ‘Parking Fine’.
क्या समय है

τι ώρα είναι;
Θα έρθεις μία παρά δέκα ακριβώς
Αν και καταλαβαίνω τι ήθελε να πει ο ποιητής, αυτή η μικρή δυσδιάκριτη ειρωνία ήταν το κερασάκι στην τούρτα.
Υ.Γ. Το μπλογκ τούτο πακετάρει τα μπαγκάζια του και για μια εβδομάδα θα τρέφεται με ντονέρς, μπακλαβάδες, καζάν ντιμπίς και άλλα τέτοια appetizers. Σκουπίστε τα δάκρυα (και τα σάλια) σας.
Το (σάπιο) μήλο του Αδάμ

Adam's Shoes
Κυρίες μου, πόσο ‘γυναίκες’ αισθάνεστε όταν φοράτε παπουτσάκι που το δημιούργησε κάποιος Αδάμ; Που είναι τα φεμινιστικά σας αισθήματα;
Ή μήπως το ότι ‘πατάτε΄κάτι αντρικό είναι κατ’εσάς ο απόλυτος φεμινισμός; Όπως τότε με τα παπούτσια που είχανε σταυρούς στην σόλα! (λολ)
Όπως και να΄χει θα θέλατε αγαπητοί κύριοι να φοράτε π.χ. παπούτσια που λέγονται Eve’s Shoes? Ή έστω Lilith’s Shoes? (Για τους πιο ψαγμένους).
Δε νομίζω…
Σκεφτείτε το λοιπόν…
Η αληθινή μάστιγα
Ποια γρίπη των χοίρων και πράσινα άλογα; Η ανθρωπότητα κινδυνεύει από έναν πολύ πιο θανατηφόρο και εξαιρετικά μεταδοτικό ιό που έκανε την εμφάνιση του πρώτη φορά στην Ελλάδα, και μάλιστα κάπου στην Παιανία.
Ο Ιός Των μυστικών της Εδέμ
Μετάδοση: Οι φορείς του ιού θα σας αναγκάσουν να καθίσετε μαζί τους και να παρακολουθήσετε τη σειρά. Ίσως να σας δελεάσουν με διαφορετικούς και πιθανόν πολύ ευχάριστους τρόπους. Ο ιός μεταδίδεται 20 λεπτά – 1 ώρα αφού ξεκινήσετε να παρακολουθήσετε ένα επεισόδιο.
Συμπτώματα: Σα συμπτώματα αναφέρονται η στέρηση όταν δεν προβάλλεται η εν λόγω σειρά, live ή έστω σε επανάληψη/βίντεο/divx, ο εύκολος εκνευρισμός (που μπορεί να φτάσει σε παροξυσμό και μπινελίκια προς όσους ενοχλούν) σε εξωτερικά ερεθίσματα, ο εθισμός, η ταύτιση με τους ‘ήρωες’ της σειράς και γενικά μια μιζέρια όταν δεν παρακολουθούν τη σειρά.
Ευτυχώς έχει παρατηρηθεί ανοσία σε λίγα τυχερά άτομα. (ευτυχώς για εμέ)
Θεραπεία: Καμία μέχρι στιγμής.
Περαστικά μας..
Ωδή στη μιζέρια των Χριστουγέννων
Άλλη μια χριστουγεννιάτικη εορταστική σεζόν έφτασε στο τέλος της και έγινε η περίφημη επιστροφή στην καθημερινότητα. Συνειδητοποιείτε όμως ότι το μόνο που άλλαξε είναι ότι επιστρέψατε στη δουλειά μετά τις ολιγοήμερες διακοπές.
Τι έγινε; Χάσατε το περίφημο Χριστουγεννιάτικο κλίμα; Που πήγε η αγάπη που είχατε μέσα σας τόσες μέρες και μοιράζατε απλόχερα στον κόσμο; Σιγά-σιγά βλέπετε την ματαιότητα των γιορτών και σιχαίνεστε το ότι πρέπει να είστε σε χριστουγεννιάτικο mood; Μήπως σιγά-σιγά οι πράξεις σας αντικατοπτρίζουν το πως νιώθετε;
Μερικά τυχαία παραδείγματα:
- Οι χριστουγεννιάτικες οικογενειακές συνάξεις είναι πιο βαρετές από τις επαναλήψεις του Ρετιρέ (λέμε τώρα).
- Βαριέστε τις ευχές που θα πρέπει να ανταλλάξετε, τα κλασσικά πρωτοχρονιάτικα μηνύματα.
Φέτος ειδικά βρεθήκατε ένα βήμα πριν να στείλετε ως πρωτοχρονιάτικο sms το: ‘καλό πάσχα’ ή ακόμα καλύτερα το ‘καλά κρασιά’ (σε βλάχικη βερσιόν ‘καλά κρασά‘). Να μη πω και για τα δώρα δηλαδή. - Δε στολίσατε δέντρο/καραβάκι και δεν βάλατε ένα εκατομμύριο λαμπιόνια στο μπαλκόνι σας για να αισθανθείτε πιο ‘festive’. Το πιο εορταστικό πράγμα που κάνατε φέτος ήταν να αλλάξετε wallpaper στον υπολογιστή σας.
- Τα ‘εορταστικά’ προγράμματα της τηλεόρασης (στην ουσία live από σκυλλάδικα) σας φαίνονται τό
σο boring που έχουν αρχίσει να σας λείπουν τα x-mas special edition επεισόδια από τις 3 Χάριτες. - Το εορταστικό κλίμα μπαίνει από το ένα αυτί και βγαίνει από το άλλο. Όπως τα εορταστικά τραγούδια της Γαρμπή.
- Αν ξανακούσετε κάποιον να κάνει ‘χο-χο-χο’ ορκίζεστε στον Δία οτι θα τον αποκεφαλίσετε και θα βαλσαμώσετε το κεφάλι του, σε φάση του περίφημου τραγουδιάρικου ψαριού της telemarketing.
- Η στολή του δεύτερου πιο δημοφιλή Αγίου, δείχνει πιο ιδανική για τις απόκριες.
- Ο μόνος λόγος που θέλετε να έρθουν τα χριστούγεννα πέρα από το ρεπό είναι τα μελομακάρονα/κουραμπιέδες.
- Συνειδητοποιείτε πως είτε σας πέσει το φλουρί, είτε όχι, η χρονιά δε θα έχει κάποια διαφορά από την περσινή.
- Αντι για γαλοπούλα, φέτος κάνατε delivery σουβλάκια/pizza.

Και επειδή τελευταία είναι πολύ της μοδός οι ‘Παγκόσμιες Ημέρες‘, προτείνω τη δημιουργία μιας ‘Παγκόσμιας Ημέρας ενάντια στο Δήθεν των Χριστουγέννων‘. (Παρακαλώ αν κάποιος έχει κάποιο πιο πιασάρικο όνομα ας το προτείνει στα σχόλια.) Μια μέρα όπου θα μπορούμε επισήμως να γκρινιάζουμε και να μιζεριάζουμε. Delicious!
Υ.Γ.1:Special tribute σε ένα αρκετά παλίο χριστουγεννιάτικο επεισόδιο των Married with Children, στο οποίο ο Santa Klaus ψόφαγε στον κήπο των Bundy. Αρκετά κάφρικο επεισόδιο, και παραδόξως δεν αγγίχτηκε από τους πουριτανούς αμερικανούς.
Υ.Γ.2: Monster Magnet – Dead Christmas
Τρόποι να πλουτίσετε #2
Εισαγωγικά #1. Παραθέτω έναν πολύ ηλίθιο sic ορισμό της Καντίνας από την Βικιπαίδεια. (http://el.wikipedia.org/wiki/Καντίνα). Τουλάχιστον χρησιμοποιούν τον όρο βρώμικο, που σώζει το άρθρο!
Η καντίνα ή κυλικείο είναι κερδοσκοπική επιχείρηση με αντικείμενο την σίτιση. Μπορούν να βρίσκονται ακόμη και σε αυτοκινούμενα οχήματα ή ρυμουλκούμενα με αριθμό κυκλοφορίας. Άλλες φορές είναι κλειστές αγορές (κυλικεία), αυτές δηλαδή που βρίσκονται σε χώρους όπου δεν μπορούν να μετακινηθούν και τροφοδοτούν χώρους εργασίας . Γενικά οι καντίνες και τα κυλικεία προσφέρουν μια γρήγορη λύση στο φαγητό (ταχυφαγεία).
…
Καντίνες αυτοκινούμενες συναντάμε συνήθως σε κεντρικές πλατείες, κεντρικούς δρόμους, κοντά σε κέντρα διασκέδασης, παραλίες, αγορές, αθλητικούς χώρους και στην Εθνική οδό. Στην νεολαία και γενικά σε αυτούς που διασκεδάζουν την νύχτα χρησιμοποιείται ο όρος Βρώμικο για τέτοιου είδους καντίνες.
Εισαγωγικά #2. Όλοι λίγο-πολύ έχετε ‘διασχίσει’ τον κηφισσό σε ώρες αιχμές και γνωρίζετε το χάος που προκαλείται από ενα και μόνο τρακαρισματάκι. Καλές ευκαιρίες για να δοκιμάσετε στις πόσες στροφές σβήνει η μηχανή, για να βρείτε τα ακριβή χιλιοστά που θα πρέπει να πιέσετε το γκάζι για να μετακινηθείτε ακριβώς ένα μέτρο μπροστά και χίλια δύο άλλα πραγματάκια.
Το πρόβλημα: Υπάρχει όμως κάτι καλύτερο από αυτά. Θα μπορούσατε αντ’αυτού να τρώτε ένα βρώμικο! Με ό,τι σύνθεση γουστάρετε. Δε θα ήταν γαμάτο κορυφαίο, όπως είσταστε στην κίνηση, να τραβάγατε χειρόφρενο, να κατεβαίνατε από το αυτοκίνητο και να χανόσασταν στην μοναδική γαστριμαργική ηδονή που προσφέρει ένα βρώμικο;
Όμως που θα το βρείτε;;
Η λύση:
Αυτοκινούμενες Μονάδες Προσφοράς Βρώμικου εν κινήσει! (ΑΜΠΒΕΚ)
Πρόκειτε κατά κόρον για βανάκια που πηγαινοέρχονται στον Κηφισσό (και στα 2 ρεύματα) χωρίς διακριτικά (ελληνιστί: undercover) και στα μεγάλα μποτιλιαρίσματα ρίχνουν άγκυρα (κατά προτίμηση στην μεσαία λωρίδα) και πουλάνε βρώμικα.
Αν δεν έχετε βανάκι να μετατρέψετε σε ΑΜΠΒΕΚ μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό το Πολυμορφικό αυτοκίνητο που αγοράσατε πριν 2-3 χρόνια νομίζοντας ότι θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο, αλλά τώρα λειτουργεί ως υπο-κουτσούλιο (μεγάλες επιφάνειες που προσφέρουν έμπνευση για τα περιστέρια που πετάνε από επάνω).
Τα ΑΜΠΒΕΚ λειτουργούνται από τρεις (3) χειριστές.
- Ο Οδηγός. Ο πιο άχαρος ρόλος. Προτιμάτε κάποιος με παχυλό μουστάκι και άσπρο τιραντέ φανελάκι. Δίνει μια πιο home-made αισθητική.
- Ο συνοδηγός – πωλητής. Η βιτρίνα της επιχείρησης. Αυτός που έχει το χάρισμα να μετατρέπει ένα κομμάτι κρέατος μέσα σε ψωμάκι σε χρήματα. Πτυχίο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και MBA στο product management είναι απαραίτητα.
- Ο ψήστης. Ο αφανής ήρωας. Αυτός που βρίσκεται κλεισμένος στο πίσω μέρος, ζεσταίνοντας τα κάρβουνα και ακουμπώντας μονάδες κρέατος στην πυρά όσο χρειάζεται.
Φυσικά και δε χρειάζεστε κάποια άδεια. Το γεγονός ότι τα αλισβερίσια γίνονται σε μποτιλιαρισμένο δρόμο αποτελεί εγγύηση οτι ποτέ κανείς αστυνομικός δε θα καταφέρει να σας προσεγγίσει.
Easy money!
Είναι χρήμα κ’άδικο
Παρακολουθείτε σκεπτικοί την παγκόσμια οικονομική κρίση; Οι μετοχές σας χάνουν την αξία τους; Το εξόγκωμα στο στρώμα σας έγινε πρώτα καρούμπαλο και μετά εξαφανίστηκε; Δεν έχετε βενζίνη για την πόρσε σας; Το μασούρι σας μικραίνει; Κομπόδεμα γιοκ;
Προσωπικά, γελάω! ΧΑ – ΧΑ! Γελάω, όπως γελάω με τις περισσότερες κρίσεις πανικού που σας διακατέχουν. Γελάω που κάνετε ουρές κατα χιλιάδες στις τράπεζες για να σώσετε το κομπόδεμά σας, γελάω που πρώτη προτεραιότητα των ζωών σας είναι τα χρήματα, και όχι κάτι πιο ουσιώδες, (όπως η μπύρα), γελάω γιατί είμαι γελαδερό παιδί.
Μη μαζεύετε χρήματα! Ξοδέψτε τα με το που τα πάρετε
Είμαι φαν αυτής της τακτικής εδώ και χρόνια και σας πληροφορώ πως δεν έχω ‘χάσει’ όυτε 1 ευρώ έτσι!
Επίσης δύο άλλες επαναστατικές θεωρίες που έχω:
- Τα λεφτά είναι απλά κομμάτια από χαρτί!
- Επίσης, τα λεφτά είναι αέρας!
Στο ίδιο θέμα, ένας σοφός ταρίφας κάποτε μου εκμυστηρεύτηκε:
“Φίλε, να ξέρεις, τα λεφτά και τα ψάρια τρώγονται φρέσκα”
Χμμ, πρέπει να φτιάξω ειδικό post για τις ταριφο-θεωρίες. Όσο δεν είχα αυτοκίνητο, είχα ακούσει τα χίλια-μυρια. Όπως:
“Να ξέρεις φίλε, όλοι οι μερσεντάκηδες είναι μαλάκες”
και πολλά άλλα τέτοια χαριτωμένα.
Τέλος κλείνω αυτό το ποστ με ένα ωραίο, όσο και κάφρικο λινκ.









leave a comment